Gloeiend doek nooit geblust is de naam van het gedicht dat Remco Campert schreef voor het boek dat verscheen bij de tentoonstelling van de schilder Ysbrant in het Stedelijk Museum. Het was in 2002 in de dagen van museumdirecteur  Rudi Fuchs. Gloeiend doek nooit geblust is een treffende samenvatting van de essentiële thema's in het werk van Ysbrant, "geen expressionist die aan de weg timmert, maar terzijde van de hedendaagse kunst-scene aan een indringend, eigenzinnig oeuvre werkt."

 

In de documentaire, genoemd naar het gedicht van Campert, staan de schilderijen van Ysbrant centraal, meer dan de biografische gegevens van de schilder. Regisseur Sieuwert Verster volgt hem op de voet door de stegen van Venetië, de stad waar hij na veertig jaar afscheid van neemt om zich in Antwerpen te vestigen. Vrienden komen nu en dan aan het woord, veelal via een omweg, onder wie Jan Decleir, Jan Mulder. Zo ook Remco Campert: "Voor degene die Ys en zijn werk niet kent en het eerlijk meent met de schilderkunst moet de film de verrassende ontdekking van een schilder zijn. Ik meen hem en zijn schilderijen enigszins te kennen, maar ook mij leverde het meer inzicht in zijn kunst en gedrevenheid op."

 

Regie en productie: Sieuwert Verster